Wat wil je precies weten?

Ik ben jarenlang met veel plezier actief geweest bij DraeCKI, de theatercommissie van studievereniging USCKI Incognito. Deze commissie werkt jaarlijks aan een toneelstuk en brengt dit ten uitvoer. Door DraeCKI heb ik ervaring opgedaan in verschillende kanten van drama: ik heb diverse rollen gespeeld, geholpen met vormgeving, script schrijven en organisatie en ik heb veel geïmproviseerd. Spelen

In mijn opleiding tot dramatherapeut heb ik ontzettend veel geleerd over theatertechnieken en heb ik veel feedback gekregen op mijn spel. Hierdoor ben ik gegroeid als speler en ik heb natuurlijk ook veel oefeningen en spelopdrachten geleerd.

Na mijn studie miste ik het spelen en ben ik gaan meespelen met het Utrechts Sprookjestheater. In maart 2016 hebben wij in de Stadsschouwburg in Utrecht en in theater De Kom in Nieuwegein de voorstelling Roodkapje opgevoerd.

Momenteel ben ik bezig met een stuk over alle aspecten van het ongeveer-30-jaar-zijn.

Dramatherapie is een samenstelling van twee woorden: drama en therapie. Beide woorden komen uit het Oudgrieks. Drama komt van het woord voor 'doen', therapie betekent een '(medische) behandeling'. Dramatherapie is dus 'behandelen door te doen', en dan vooral het doen alsóf: doen alsof je iemand anders bent in een rollenspel, alsof de poppen waarmee je speelt praten, alsof je een beroep uitvoert terwijl de anderen raden welk beroep je dan uitbeeldt.

De Federatie Vaktherapeutische Beroepen zegt over dramatherapie:

"Dramatherapie is een behandelvorm die zich richt op psychische, sociale en emotionele problemen. Het doel is om deze problemen op te heffen, overwinnen, onderkennen, verminderen of accepteren. Binnen dramatherapie wordt gebruik gemaakt van verschillende theaterwerkvormen en expressietechnieken zoals bijvoorbeeld rollenspelen, maskers, improvisatiespel, theaterteksten, regisseren, gedichten en decors." Zie www.vaktherapie.nl.

In theater en in dramatherapie is sprake van een creatief proces, van inleven in een rol en van doen alsof. Toch verschilt dramatherapie wezenlijk van theater. Een belangrijk verschil is het doel, een mooi creatief eindresultaat versus een verandering in de speler. Zoals de Amerikaanse dramatherapeut Robert J. Landy in zijn boek The Couch and the Stage een verschil verwoordt: in theater is de rol die iemand speelt belangrijker, in dramatherapie is de speler juist belangrijker dan de rol. Een derde verschil dat ik hier wil benoemen is de doelgerichte inzet van het medium drama: theater kan uit zichzelf een helend, verrijkend of ontplooiend effect hebben, en dit natuurlijke effect wordt versterkt doordat een dramatherapeut, met kennis van de problematiek van zijn of haar cliënt, drama en theatertechnieken op een afgestemde manier inzet.

Mijn missie is om de wereld op kleine schaal beter te maken door mooie dingen te maken en door mensen het mooie in de wereld te laten zien. Voor mooie dingen maken zet ik graag mijn creativiteit in, het liefst samen met anderen. Voor het mooie zien is mijn credo dat het beter is om "ja" te zeggen tegen wat je wél wilt dan "nee" tegen wat je niet wilt.

Mijn visie is dat als er 7 miljard wereldredders zouden bestaan, de wereld er nog steeds meer zou kunnen gebruiken. Mijn talenten liggen niet in het organiseren van grootse reddingsacties, maar wel in mooi contact maken met mensen. Daarom wil ik graag met mensen werken. Vanuit de levenskunst heb ik geleerd dat een 'goed' leven samengaat met een 'mooi' leven, vandaar dat het mooie in het leven mijn uitgangspunt is.

Mijn belangrijkste kernwaarden zijn liefde, groei en verwondering. Liefde is voor mij de betrokkenheid en verbinding met de mensen om mij heen, met mijn omgeving, de dingen die ik doe en de keuzes die ik maak. Groei betekent voor mij beter worden, mijn blik verruimen en me bewust zijn van wat voor zin en betekenis dingen hebben. Verwondering hangt hiermee samen, het zorgt bij het ontdekken van nieuwe dingen dat ik een open blik en oprechte nieuwsgierigheid heb.

Mijn blik is gericht op de toekomst. Op groei, verandering en ontdekken. En elk moment, elke beslissing, beïnvloedt de toekomst. Je weet op het moment zelf nog niet welke toekomst er dan precies komt, wat het gevolg is van je beslissing op dat moment, maar je hebt wel een idee door alles wat je eerder hebt ervaren en geleerd. Soms word je verrast, soms niet. Maar elk moment is het begin van de toekomst.

De toekomst biedt nieuwe dingen, nieuwe mogelijkheden. Maar hoewel ik gericht ben op de toekomst, vergeet ik niet dat ik alleen het nu heb, en dat elk moment het begin is van mijn toekomst. De eerste en enige toekomst die ik heb. En vandaar ook mijn motto make the most of it: ik geniet, leer, en groei zoveel mogelijk door elk moment.

Beer Muis Monster

Toen ik 9 jaar oud was maakte ik mijn eerste knuffel. Het was een schaap, dat bestond uit een aantal rechthoeken die aan elkaar waren genaaid en waar ik watten op had geplakt als vacht. Gelukkig leerde ik al snel over vormen, kreeg ik een prachtig boek met patronen en stond er vanaf toen bovenaan op mijn verlanglijstje: kunstbont. Een klein jaartje later maakte ik een mooie beer waar ik nog steeds heel trots op ben.

Toen ik wat ouder werd vond ik mezelf te groot voor knuffels en kwamen mijn lapjes steeds verder achterin de kast te liggen. Pas toen een creatieve vriendin van mij me leerde met een naaimachine om te gaan om zelf kleren te maken, had ik weer stof in mijn handen. Ik houd van dingen maken en het duurde ook niet lang of ik vond via Marktplaats mijn nieuwe liefde, een prachtige robuuste oude Bernina-naaimachine.

Toch duurde het nog tot mijn zus zwanger werd voordat ik weer knuffels ging maken. Want mijn kersverse neefje had natuurlijk een lievelingsknuffel nodig. Toen ik van een andere creative vriendin ook nog leerde haken, was het duidelijk: zachte, lieve dingen maken is waar ik gelukkig van word.

Op DeviantArt staan de meeste dingen die ik heb gemaakt en op mijn Etsy-shop staan de creaties en patronen die ik verkoop.

Verhalen zijn geweldig! Ik heb altijd enorm van lezen gehouden en films en games doen me weinig als het verhaal niet sterk is. Ook als middel voor begeleiding vind ik verhalen heel mooi. Verhalen zijn de avonturen van een ander, waarbij de ander genoeg op ons lijkt om er zelf ook iets van te leren over onszelf of over de wereld. Wanneer je klaar bent met lezen, kijken, luisteren of spelen kom je weer terug in de werkelijke wereld en door wat je geleerd hebt in het verhaal, kun je meer in die werkelijke wereld.

Ook als een verhaal over jezelf gaat blijft die veiligheid, het maakt dingen overzichtelijk en zet ze in verband met wat er nog meer speelt. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat mensen altijd verhalen vertellen. Aan zichzelf, over wie ze zijn en wat belangrijk is en ook verhalen aan elkaar, over wie we zijn en wat ons is overkomen.

Mijn lievelingssprookjes zijn Duimelijntje, over het vinden van een plek waar je je thuis voelt, en de Prinses op de Erwt, over gezien worden als wie je bent.

Daarnaast vind ik veel verhalen mooi die gaan over sterke vrouwen die in lastige en ongekende situaties komen waarin ze steeds de ene voet voor de andere blijven zetten en zo uiteindelijk heel grote dingen kunnen doen.

Een verhaal van mezelf dat ik leuk vind om te vertellen is hoe ik 'stiekem' mijn rijbewijs haalde en hoe ik mijn ouders dat vervolgens liet weten...

Boerenkool met dorst.